Column: koning van verbeelding laat gapend gat achter

Column: koning van verbeelding laat gapend gat achter

26 november 2020 – Het overlijden van Diego Armando Maradona (60) heeft voor een schokgolf gezorgd in de voetbalwereld. Kopstukken vielen over elkaar heen om de legende een laatste eer te bewijzen met lovende woorden. Het gaf andermaal aan dat voetbal een sport is die draait om verbeelding.



Wie is de beste voetballer aller tijden? Het is een vraag die je niet wilt en niet kunt beantwoorden. Prijzenkasten, statistieken of WK-prestaties vergelijken heeft geen zin, net als het feit dat generaties niet naast elkaar te leggen zijn. Om bij de besten te worden geschaard, is er meer nodig dan prijzen en goals. Qua prijzen komt Maradona niet eens in de buurt van tientallen, misschien wel honderden spelers.

Stadio Diego Maradona

Vier landstitels, een handjevol bekers en uiteraard het WK van 1986 werden gewonnen door Maradona. Twee van zijn vier landstitels pakte de ongrijpbare dribbelaar met Napoli, waarmee hij ook zegevierde in de UEFA Cup. Napoli is in allerijl bezig om het stadion naar Maradona te vernoemen. De titel topscorer aller tijden van Napoli ging verloren aan Dries Mertens. De Belg bood daarvoor zijn excuses aan en weet dat als hij ooit overlijdt, het stadion niet ineens het Stadio Dries Mertens gaat worden.

Topscorer aller tijden van Argentinië is hij met zijn 34 goals allang niet meer. De teller van Lionel Messi staat al op meer dan het dubbele en loopt nog altijd door. Daar gáát het echter helemaal niet om.  De nalatenschap van Maradona overstijgt vrijwel alles in het voetbal. De loopbaan van Pluisje in de top duurde maar kort, het was de peperdure tol die zijn levenswijze hem liet betalen, maar was wel krachtig.

Verbeelding

Dat Maradona misschien wel de grootste voetballer ooit is, bleek afgelopen etmaal. Wat er allemaal loskwam sinds het brekende bericht in de namiddag op woensdag 25 november 2020, is bizar. In Napels en overal in Argentinië biggelden de tranen over de wangen. Bijzonder is dat jong en oud geraakt zijn door het sterven van de onstervelijke voetbalgrootheid. De kinderen van de vaders die Maradona in hun blauwe shirt zagen, staan hun huilend arm in arm voor San Paolo. Dat zegt eigenlijk alles.

De prijzenkasten van Messi en Ronaldo puilen uit, maar zij haalden die titels met de beste teams. Maradona deed iets ongeëvenaards in zijn carrière door prijzen te winnen met teams die nooit iets wonnen. Napoli was een middenmoter met middelmatige spelers, die door Maradona twee keer kampioen werd gemaakt. Het in Italië achterliggende Napels stak daarmee een middelvinger op naar het noorden, dat altijd op hen neerkeek. Die prestatie die het voetbal overstijgt, het vertrouwen en het geluk dat Maradona bij die mensen opriep, is speciaal. Eeuwige dankbaarheid en een mytische status verwierf El Diez daarmee in Napels.

Het is die prestatie die een speler groter maakt dan prijzen. Maradona oversteeg de sport en raakte het volk in het hart. Dát is waar voetbal om draait: de lach en de traan op het gezicht van de supporter. Dat is meer waard dan een prijs. Maradona liet mensen acties en goals zien die nog nooit eerder plaatsvonden. Hij liet supporters iets voelen dat ze nog nooit eerder hadden gevoeld. Met de razendsnelle benen van zijn 1.65 meter lange lichaam steeg hij boven iedereen uit.

Uitwedstrijden werden in die bizarre jaren in Italië thuisduels voor Napoli. Iedereen, waar dan ook in het land, wilde en moest Maradona zien. De heldenstatus begon al in de zomer van 1984 toen Pluisje na zijn vertrek bij FC Barcelona koos voor Napoli. De foto van zijn eerste voetstappen in San Paolo, vastgelegd door rijen met fotografen, laat zien dat Maradona vanaf dat moment aan een bizar sprookje begon. Maradona naar het kleine Napoli, dat kón toch helemaal niet?

Koning van de wereld

Voor Maradona's komst was Napoli twaalfde geworden in de Serie A. Met hem werd de club tweemaal kampioen, de enige twee titels in de clubhistorie. Spelers die niets wonnen, gaf Maradona hoop en zilverwerk. Dat deed hij uiteraard ook in 1986, door Argentinië in Mexico in zijn eentje naar de wereldtitel te dribbelen. Maradona is de enige speler die als aanvoerder van zijn land het WK won, verkozen werd tot beste speler én vijf keer scoorde op een toernooi. Daarbij gaf hij ook nog vijf assists. Vier jaar later lukte het bijna weer in Italië, dat nog altijd in rep en roer stond door zijn periode bij Napoli, maar toen ging het in de finale mis. Het maakt de heldenstatus van Maradona er niet minder om.

Maradona was op het veld een solist die buiten de lijnen nooit alleen was. Overal waar hij ging, brak complete chaos uit. Dat was zo in de jaren tachtig en dat veranderde nooit meer in zijn veel te kort durende leven. Continu balanceerde Maradona op de grens van het krankzinnige, tot een hartaanval iets deed wat verdedigers niet lukte: hem afstoppen.

Mede-icoon Pelé reageerde van alle grootheden misschien wel het mooist. Hij hoopt dat ze 'samen ooit een balletje mogen trappen daarboven'.

Per sempre, Diego!

Door: Remco Jacobi

gerelateerd

Meer nieuws

  1. zaterdag 16 januari 2021

  2. vrijdag 15 januari 2021