Terug naar seizoen 2013/14: PEC doet zevenmijlslaarzen aan

Terug naar seizoen 2013/14: PEC doet zevenmijlslaarzen aan

7 mei 2020 – De Eredivisie ligt stil en ook in het buitenland wordt niet gevoetbald. Alle tijd om de archieven in te duiken in de nostalgische seizoenen die Nederland heeft gekend. We blikken terug op de verrassingen van de laatste twintig jaar: welke clubs, spelers en trainers zorgden voor vreugdevolle verrassingen of juist sombere surprises? In deel veertien: het seizoen 2013/2014 wat PEC Zwolle de eerste KNVB Beker van de clubhistorie opleverde.



2012/2013 was het seizoen waarin Zwolle veranderde van voorvoegsel, weer als PEC door het leven ging en bovendien het seizoen waarin het 'definitief' terugkeerde in de Eredivisie om daar tot op heden niet meer te verdwijnen. Dat is mede te danken aan Ron Jans, die na dat succesvolle jaar aantrad bij PEC Zwolle, dat onder Art Langeler simpel in de Eredivisie bleef. Hij besloot echter samen met assistent-trainer Jaap Stam te vertrekken. Smaakmaker Youness Mokhtar ging helemaal aan het einde van de transferzomer naar FC Twente en Arne Slot zette een punt achter zijn loopbaan.

Jans kreeg, met onder andere nieuwelingen Kamohelo Mokotjo, Mateusz Klich en Guyon Fernandez, de opdracht om een volgende stap te zetten met PEC Zwolle en dat werd er eentje met zevenmijlslaarzen, zij het met een hele korte adem. Want het eerste jaar onder schoolmeester Jans werd er een van extremen. Na vier speelrondes (en een voorbereiding waarin alle duels werden gewonnen) stond de ploeg voor het eerst sinds 1988 alleen bovenaan met twaalf punten, behaald tegen Feyenoord (2-1), Heracles Almelo (1-3), NEC (1-5) en SC Cambuur (2-0). Een sprookjesachtig seizoen leek in aantocht. 

Maar PEC had in de competitie iets te grote laarzen aangetrokken, want in de vijftien Eredivisie-duels die volgden, wonnen Jans en zijn mannen nog slechts maar eenmaal. Door een aardige tussensprint bleef PEC tot en met het einde van de competitie in een steevast uitverkocht eigen stadion nog wel meedoen om een play-offticket, maar in de laatste zes duels werd er helemaal niet meer gewonnen. De koek leek op en de uiteindelijke elfde plaats was een kleine domper, maar desalniettemin een meer dan prima prestatie en een evenaring van het succesvolle seizoen daarvoor. 

In de KNVB Beker lapte PEC Zwolle ondanks de zware laatste loodjes in de Eredivisie alle sportieve wetten wel aan hun zevenmijlslaars, met name in de finale. De weg daar naartoe was met Fortuna Sittard (2-0), Wilhelmina '08 (4-0), Excelsior (1-4), JVC Cuijck (5-1) en NEC (2-1, met dank aan de blunder van Dennis Gentenaar) probleemloos genomen, maar in de finale wachtte met Ajax – dat het vierde kampioenschap op rij zou vieren – een tegenstander van een normaliter te groot formaat. PEC Zwolle was ditmaal letterlijk Klein Duimpje met de zevenmijlslaarsen, tegen de reus Ajax.

Een mission impossible, zo leek het op voorhand en na de vroege treffer van Ricardo van Rhijn wees niets erop dat het sprookje van PEC een 'nog lang en gelukkig'-einde zou krijgen. Direct na de 1-0 van Ajax zorgde vuurwerk uit het vak van de Amsterdamse fans – voor de tweede keer die avond – dat er niet eens werd afgetrapt, omdat Bas Nijhuis het duel staakte vanwege dat vuurwerk. De fans van PEC, die in 300 bussen drie uur onderweg waren geweest uit Overijssel, hielden hun adem in. Edwin van der Sar kreeg na een speech ("Kappen met die shit") zijn aanhang rustig, al werden de Amsterdammers pas echt stil door het spel van PEC Zwolle. De ploeg speelde als nooit tevoren, met Thomas, die eerder in de KNVB Beker was gedebuteerd en Fernandez als uitblinkers, ondersteund door Mokotjo en Klich die het middenveld totaal domineerden. De vroege achterstand zette de mannen van Jans razendsnel om in een ruime voorsprong: ze speelden als reuzen. 

Direct na rust zette Bram van Polen de ongekende stand van 5-1 op het scorebord, waarna Frank de Boer Lesly de Sa en Christian Poulsen inbracht. Het bracht geen enkele verandering meer, de tweede helft bleef een PEC-feestje. De Rotterdammers rondom De Kuip genoten mee en lieten op de terugweg van de Zwollenaren door middel van applaus en diverse ludieke spandoeken weten blij te zijn met de historische nederlaag van Ajax. In Overijssel volgde een rondvaart door de grachten, een huldiging in het Wezenlandenpark met Pasen (omgedoopt tot 1e en 2e PEC-dag). De hilarische dans van Ron Jans staat alle fans van PEC nog nader bij: hij schreef historie. De KNVB Beker werd naast de eerder gewonnen Eerste Divisie-beker gezet.

Voor Jans werd de bekerwinst het hoogtepunt van een uitstekende periode bij PEC Zwolle, bij wie hij in zijn afscheidsjaar nog wel flink in degradatienood kwam. Dat de club ook in moeilijke tijden pal achter hem bleef staan, was te danken aan zijn geweldige drie seizoenen daarvoor. Mokotjo en Klich profiteerden volop van de bekerwinst met een mooie transfer, terwijl nog een handvol spelers vertrok. Mede daarom kon Jans wel een stap zetten met PEC, maar toch niet uiteindelijk definitief naar het linkerrijtje. 

Resultaat: 11e (40 punten, 47 doelpunten voor,  49 doelpunten tegen)
Trainer: Ron Jans
Topscorer: Guyon Fernandez (10) 

Selectie (Eredivisie-duels)

Keepers: Diederik Boer (22), Kevin Begois (12), Leon ter Wielen (3) Verdedigers: Bart van Hintum (28), Bram van Polen (27), Joost Broerse (27), Darryl Lachman (24), Maikel van der Werff (24), Rochdi Achenteh (17), Trent Sainsbury (1) Middenvelders: Mateusz Klich (30), Mustafa Saymak (30), Kamohelo Mokotjo (27), Giovanni Gravenbeek (21), Ryan Thomas (19), Leroy Labylle (7), Boris Rasevic (2), Youssef Fennich (1) Aanvallers; Fred Benson (29), Stef Nijland (24), Jesper Drost (24), Guyon Fernandez (24), Giovanni Hiwat (16), Anthanasios Karagounis (12), Furdjel Narsingh (11), Denis Mahmudov (6), Younes Mokhtar (4), Mimoun Eloisghiri (2)


gerelateerd

Meer nieuws

  1. donderdag 28 mei 2020

  2. woensdag 27 mei 2020