PEC Zwolle
0 – 3
AZ

Column: Tottenham gooit club te grabbel met besluit

Column: Tottenham gooit club te grabbel met besluit

20 november 2019 – Hoe kun je als internationale topclub met twee handelingen alles veranderen? Door de geliefde Mauricio Pochettino op straat te zetten en de gehate José Mourinho aan te trekken. Een opmerkelijke keuze van Tottenham Hotspur, dat als beschaafde club kiest voor de altijd onrust zaaiende Portugees. Waarom Tottenham nu al spijt moet hebben van de trainerswissel.



De website van Tottenham was dinsdagavond rond de klok van 20.30 uur (Nederlandse tijd) even onbereikbaar. Het baanbrekende bericht dat Pochettino het veld moest ruimen zorgde voor zoveel opschudding in het mondiale voetbal, dat de website overbelast raakte. Woensdagochtend vroeg werd er weer een piek in de bezoekersaantallen bereikt toen om 07.30 uur het 'Club Statement' met de komst van Mourinho online geslingerd werd. Al snel meldden Engelse media dat hij het dubbele gaat verdienen van zijn voorganger.

Imago op het spel
Nee, superchique is het niet: de trainer ontslaan en een halve etmaal later al zijn opvolger presenteren. De haast was blijkbaar groot bij de club die doorgaans uitstekend de lange termijn in de gaten houdt. Was Mourinho al vóór het ontslag van Pochettino benaderd? Een andere optie is bijna niet denkbaar. Duidelijk is in ieder geval dat Tottenham het positieve imago dat het heeft op het spel zet met de komst van Mourinho.

Het vertrek van Pochettino werd bekendgemaakt in een kort statement op de clubwebsite met als kop 'Mauricio leaves club'. De Argentijn stond met zijn ploeg op de povere veertiende plaats, maar verdient veel meer krediet en lof dan een handjevol kille woorden in een statement op een druilerige dinsdagavond tijdens een interlandperiode. De Argentijn heeft Tottenham Hotspur definitief veranderd en dat is veel complimenten waard.

Voetbalfans kennen Tottenham Hotspur als een topclub, maar dat was het niet voordat Pochettino in 2014 werd aangesteld. In de 22 jaar voor zijn komst eindigde de club slechts 2 keer bij de eerste 4 in Engeland. Bovendien versleet de club vijf trainers in tien jaar tijd voor de Argentijn arriveerde. Pochettino werd in zijn eerste seizoen nog vijfde, maar eindigde daarna als derde, tweede, derde en vierde. Knap, aangezien de concurrentie altijd meer financiële mogelijkheden had. In het seizoen 2016/2017 finishte de club als tweede met liefst 86 punten, een aantal dat in twee van de drie jaren daarvoor genoeg was geweest voor de titel. Vorig seizoen werd bovendien de Champions League-finale gehaald met dank aan een geweldige campagne. Het beeld van Pochettino die in tranen op de grasmat van de Johan Cruijff ArenA staat, blijft - alleen niet voor alle Ajax-fans - bijzonder.

De erfenis van Pochettino?
Toch is de erfenis van Pochettino bij Tottenham groter dan die prestaties. Hij slaagde er namelijk in om iets te doen wat alleen grote coaches kunnen: de identiteit van een club voorgoed veranderen. Onder de Argentijnse gentlemen overleefden de Spurs de moeilijke overgangsperiode naar het nieuwe stadion, werd er oogstrelend aanvallend voetbal gespeeld en liepen fans weer warm voor het team. Eindelijk had Tottenham de schaduw van de grotere stadgenoten Arsenal en Chelsea verlaten en dat met spelers die echt van de club hielden.

Pochettino had, tot dit seizoen, niet de beschikking over grote aankopen en zeurde daar niet over. Hij gaf de club een eigen identiteit door talenten als Harry Kane, Kyle Walker en Dele Alli voor de leeuwen te gooien en zijn lot aan hen te verbinden. Die spelers zijn hem voor eeuwig dankbaar. De eigen identiteit die Tottenham kreeg dankzij Pochettino is veel meer waard dan het winnen van een League Cup of en FA Cup. Ook de internationale goodwill die Tottenham kreeg door de aantrekkelijke spelers en de sympathieke coach, is goud waard.

Passant Mourinho
Dat alles wordt door voorzitter Daniel Levy op het spel gezet met de komst van Mourinho, die in het trainersspectrum zo'n beetje de tegenpool is van Pochettino. Mourinho is een passant die bezig is met overleven en de dag van vandaag. Pochettino is een idealist die een club echt verder brengt. Door Mourinho aan te stellen laat Levy zien dat hij geen haar beter is dan de meeste voorzitters. Een keer een League Cup winnen is voor hem kennelijk zoveel waard dat hij de goodwill en de lange termijnvisie overboord kiepert. Hij kijkt vanaf zijn voorzittersstoel al jaren naar oogstrelend voetbal, maar dat is kennelijk niet voldoende. Liever negatief ultradefensief voetbal met een bokaal, dan de harten van de fans veroveren. De preses legt het lot van zijn club in handen van de grootste trainerspassant van Europa en neemt daarmee een gigantisch risico. Voetballiefhebbers die hoopten dat Tottenham zou winnen omdat ze het de club gunden, zullen nu lachen bij een zeperd.

Levy vergeet kennelijk dat Mourinho een garantie is voor ellende. Natuurlijk pakt de Portugees vaak prijzen, maar hij vertrekt altijd door de achterdeur bij een club. De cyclus van de Portugees herhaalt zich bij vrijwel elke club: nieuwe hoop --> winnen van een prijs --> teruglopende prestaties --> mokkende spelers --> ruzie met clubleiding --> ontslag. Alsof je de kapitein van het rampschip Costa Concordia laat varen op de Titanic: je weet dat het fout gaat.

Ondertussen krijgt Pochettino de kans om rustig na te denken over zijn 5,5 jaar in Londen. De Argentijn kan dat doen met opgeheven hoofd en de borst vooruit. De aanbiedingen van de clubs zullen snel binnenstromen, want een trainer die een club definitief kan veranderen is echt een Special One.

Door: Remco Jacobi


gerelateerd

Reacties

Meer nieuws

  1. zaterdag 7 december 2019

  2. vrijdag 6 december 2019