Tussenrapport Oranje: moet en kan beter tegen Japan

Tussenrapport Oranje: moet en kan beter tegen Japan

25 juni 2019 – Met de foutloze negen punten uit drie wedstrijden bereikte Oranje de achtste finale van het WK. De duels met Nieuw-Zeeland (0-1), Kameroen (3-1) en Canada (2-1) bezorgden bondscoach Sarina Wiegman echter wel het nodige huiswerk. Goed was het allesbehalve wat de vrouwen lieten zien. Vlak voor het treffen met Japan maakt FCUpdate.nl het tussenrapport op. 



Sari van Veenendaal – 6

Won de keepersstrijd van Loes Geurts en schoot het WK uit de startblokken. Sari van Veenendaal behoedde Oranje in de openingswedstrijd tegen Nieuw-Zeeland meerdere keren voor een achterstand. Maar zag er in de wedstrijden tegen Kameroen en Canada een stuk minder goed uit. Maakte bij het enige doelpunt van Kameroen een slippertje en mocht van geluk spreken dat de goal van Jordyn Huitema donderdag werd geannuleerd. De Canadese schoot de bal door de benen, maar deed dat wel in buitenspelpositie.

Desiree van Lunteren – 7
Stille kracht op de rechtsbackpositie Desiree van Lunteren mag vooral heel tevreden zijn over haar optredens tegen Nieuw-Zeeland en Kameroen: ze nam daarin de twijfels over haar positie weg. Zowel verdedigend als aanvallend dik voldoende. Ze begon tegen Canada wel erg ongelukkig, toen ze bijna een strafschop veroorzaakte, maar juis in haar mindere optreden kwam de assist die al een tijdje in de lucht hing. In de slotfase tegen Canada schonk Van Lunteren Lineth Beerensteyn een niet te missen kans.

Stefanie van der Gragt – 6
Haar optreden tegen Nieuw-Zeeland was meer dan een ruime voldoende, maar dat de verdedigster wederom met een blessure kampt, is wel heel vervelend. Afgelopen seizoen stond ze in Barcelona meer langs de kant dan haar lief was en ze hoopte zó fit te blijven in Frankrijk. Dat is niet het geval, want de laatste twee groepsduels kwam ze niet in actie. Gelukkig traint ze weer volop mee, maar gezien haar kwetsbaarheid zal Sarina Wiegman wellicht voor het centrum Anouk Dekker-Dominique Bloodworth blijven kiezen…

Dominique Bloodworth – 6
Een valse start tegen Nieuw-Zeeland, maar tegen Kameroen en Canada deed ze het naar behoren. Dominique Bloodworth liet in de drie groepswedstrijden erg goede dingen zien: verdedigend, opbouwend én scorend. De 2-1 van haar tegen Kameroen was bovendien een belangrijk doelpunt. Wel maakt ze nog te vaak een slippertje, vooral in de eerste twee duels. Gelukkig bleven die slordigheden vooralsnog zonder gevolgen en toonde Bloodworth afgelopen donderdag beterschap.

Anouk Dekker – 6

Keerde na haar schorsing voor de WK-opener terug in de basiself, mede door de blessure van Van der Gragt. Ze mocht zich het doelpunt van Kameroen deels aanrekenen en kende ook haar slordigheden in de opbouw in meerdere duels. Tegen Canada had ze haar handen vol aan de rappe aanvalsters, maar bleef ze uiteindelijk overeind. Al met al liet Anouk Dekker een degelijke betrouwbare indruk achter. Kers op de taart was de 1-0 met hoofd én schouder tegen Canada.

Kika van Es - 5
Won de race tegen de klok nadat ze een week voor het WK haar middenhandsbeentje brak. Kreeg in de eerste twee wedstrijden het vertrouwen van Sarina Wiegman, maar de linksback werd beide keren voortijdig gewisseld. Dat Kika van Es tegen Canada haar basisplaats kwijtraakte aan Merel van Dongen was dan ook geen verrassing en een wens bij het grote publiek. De speelster van Ajax, op weg naar het buitenland, kon te weinig toevoegen aan het spel van Oranje. Vooral de klik met Lieke Martens ontbrak.

Merel van Dongen - 6,5
Twee verdienstelijke invalbeurten leverden haar een basisplaats op tegen Canada. Merel van Dongen klopte direct hard op de deur: tegen Nieuw-Zeeland was ze meteen beslissend en leidde haar voorzet uiteindelijk de winnende treffer van Jill Roord op. Omdat Van Es twee keer tegenviel, kon Sarina Wiegman niet meer om Van Dongen heen en de linksback van Real Betis betaalde het vertrouwen meteen terug. Donderdag was het verdedigend en voetballend allemaal beter dan wat Van Es tot dusver in Frankrijk liet zien.

Sherida Spitse - 5
Grossierde tegen Nieuw-Zeeland en Kameroen in balverlies. De aanvoerster speelde onherkenbaar en dat leverde haar veel kritiek op. Waar Sherida Spitse voor controle moet zorgen, bezorgde ze haar teamgenoten eerder problemen. Er werd zelfs geopperd dat Spitse uit het elftal moest verdwijnen voor Jill Roord, mede omdat ze te weinig dynamisch was. Sarina Wiegman heeft echter een grenzeloos vertrouwen in haar en stelde de Friezin ook op tegen Canada. Daarin toonde Spits gelukkig beterschap. De assist op de 1-0 van Anouk Dekker was een bekroning voor haar onverstoorbaarheid.

Jackie Groenen: 7

In de eerste wedstrijd werd Groenen naar de kant gehaald door Wiegman: een wissel die pijn deed bij de speelster, die openlijk aangaf dat ze vond dat ze niet het kind van de rekening had hoeven zijn. Maar net zo scherp als haar woorden herstelde de spelmaakster zich in de tweede wedstrijd tegen Kameroen en was ze (in)direct betrokken bij twee doelpunten en ook tegen Canada was ze een van de uitblinksters op het (midden)veld. Blijkbaar had Groenen net even de prikkel nodig die ze kreeg van Wiegman: op naar nog meer.

Daniëlle van de Donk – 6
Rent, strijdt en werkt hard. Het is Daniëlle van de Donk ten voeten uit. Als balveroveraar maakt Van de Donk faam en is ze een belangrijke kracht op het middenveld. Door de ondergrens zakken doet de speelster van Arsenal vrijwel nooit, maar een stempel drukken op dit Oranje lukt haar nog niet. Wanneer ze beslissend wordt, kan ze uit de schaduw stappen van het bewierookte trio Vivianne Miedema, Lieke Martens en Shanice van de Sanden. Haar aanvallende bijdrage zal dan echter wel moeten groeien.

Jill Roord - 6,5
Voor haar eigen gevoel zal Roord geen voldoende hebben gescoord dit WK, omdat de speelster een basisplaats wilde afdwingen. Dat ze tegen Nieuw-Zeeland de winnende maakte, was de bevestiging dat ze goed bezig is, maar vooralsnog moet ze het met invalbeurten doen. De hype rondom haar is - ondanks kritiek op Spitse - toch wel weer gaan liggen en vooralsnog lijkt er geen reden om de basis te veranderen. De rol van Roord is daarmee nog altijd als twaalfde dame en dat is wat ze juist niet wilde, ondanks haar belangrijke goal tegen Nieuw-Zeeland.

Vivianne Miedema – 8

De grote uitblinkster tot dusver op het WK: tegen Nieuw-Zeeland blonk ze vooral uit in het meevoetballen en miste ze haar kansen, maar tegen Kameroen ging ze alsnog los. Ze nam het all time topscorersrecord van Nederland in handen, waarmee ze terecht Woman-of-the-match werd. Voor haar is het WK tot dusver volledig geslaagd, zeker omdat ze voorin - anders dan in voorgaande jaren - de grote mevrouw is. De flankspeelsters zijn niet in grootste vorm, toch blijft Miedema gewoon scoren. Al had haar bal op de paal tegen Canada een beter lot verdiend.

Lieke Martens: 5
Een van de grote tegenvallers is Lieke Martens op dit toernooi. De speelster was op het EK nog alles bepalend, maar heeft vooralsnog een rol in de luwte bij Oranje. Acties mislukken, passes komen niet aan: een van de best betaalde speelsters van Oranje heeft telkens het gevoel ingesloten te zitten tussen alle verdedigsters. Wellicht bewaart ze haar geniale acties voor de beslissende fase van het WK, maar tot dusver scoorde Martens een forse onvoldoende. Tegen Canada werd ze na zeventig minuten zelfs naar de kant gehaald: dat is nog niet vaak gebeurd.

Shanice van de Sanden - 5,5
Wat voor Martens geldt, gaat ook op voor haar collega-aanvalster Van de Sanden aan de andere kant. Haar goede vorm van bij Olympique Lyon heeft ze in Oranje-tenue in Frankrijk vooralsnog niet te pakken. Alleen tegen Kameroen haalde ze een krappe voldoende en was ze belangrijk met een assist op Miedema. Dat ze tot twee keer toe voortijdig naar de kant werd gehaald, zegt wat dat betreft genoeg. Haar kapsel is als vanouds, maar haar spelvreugde en daarbij horende glimlach nog zeker niet.

Lineth Beerensteyn – 7

Voegt met haar invalbeurten nieuwe energie toe aan dit Oranje. Voor wie ze erin komt, maakt Lineth Beerensteyn niet uit. Twee keer bracht Sarina Wiegman haar voor Van de Sanden, afgelopen donderdag loste ze Martens af. Als Beerensteyn binnen de lijnen staat, gaan alle remmen los. Ze had een hoofdrol bij de 1-0 van Jill Roord tegen Nieuw-Zeeland en deed het tegen Canada zelf. Wat moet Beerensteyn nog meer doen om zich in de basis te knokken?

Renate Jansen viel in tegen Canada, maar speelde tekort om in aanmerking te komen voor een beoordeling

gerelateerd

Reacties

Meer nieuws

  1. woensdag 17 juli 2019

  2. dinsdag 16 juli 2019