Franse WK-titel bewijst het gelijk van bekritiseerde Deschamps

Franse WK-titel bewijst het gelijk van bekritiseerde Deschamps

15 juli 2018 – Kritiek. Dát is hetgeen wat de Franse bondscoach zo ongeveer het gehele WK - en ver daarvoor - kreeg te verduren. Na de openingswedstrijd tegen Australië moest hij zich verantwoorden, terwijl na de halve finale heel België over hem heen viel. De coach haalde echter keer op keer zijn gelijk en staat na het Europees Kampioenschap ook 'gewoon' in de finale van het WK. Ditmaal won hij wel in de eindstrijd.



Dimitri Payet, Karim Benzema, Moussa Sissoko, Lucas Digne, Anthony Martial, Kingsley Coman, Adrien Rabiot, Alexandre Lacazette, Kurt Zouma, Aymeric Laporte. Zomaar een lijst spelers die Deschamps bewust links liet liggen. De door FC Barcelona begeerde Rabiot weigerde zelfs op de reservelijst plaats te nemen. Een storm in Frankrijk laaide op: waarom koos de keuzeheer bijvoorbeeld voor de relatief onbekenden Benjamin Pavard en Presnel Kimpembe? Spelers die in de kwalificatiereeks geen minuut speelden. Een reeks waarin Frankrijk zich blameerde tegen Luxemburg (0-0) en verloor bij Zweden (1-2). In eigen land was het vertrouwen niet zo groot.

Deschamps kon met zijn ploeg - zelfs in de voorbereiding - weinig overtuigen, terwijl de coach een spelerslijst had waar elke trainer ter wereld van smult. "Natuurlijk, er is genoeg individuele kwaliteit, maar het is nog geen collectief", sprak Didier Martel, voormalig FC Utrecht-speler voor het WK over de selectie van Frankrijk. "De voorste linie is van wereldklasse, maar de verdediging is de achilleshiel. Raphaël Varane is de enige verdediger van wereldklasse." En vermoedelijk was dat ook wel wat Deschamps constateerde.

EK-finale
Een les die de coach misschien wel leerde tijdens de EK-finale twee jaar geleden. De Fransen hadden meer balbezit, meer schoten op doel, meer corners en meer kansen vanuit het veldspel, maar Portugal won. Na dat duel zwaaiden bovendien Bacary Sagna en Patrice Evra af als Frans international, waardoor zijn al kwetsbaarste linie nog zwakker werd. 

Met N'Golo Kanté - tijdens het EK geen onbetwist basispeler - kreeg Deschamps bovendien de beste verdedigende middenvelder van het moment ter beschikking, evenals de razendsnelle Kylian Mbappé die opkwam. Met Paul Pogba en Blaise Matuidi – een stuk sterker dan de tegenvallende Corentin Tolisso – kreeg hij een middenveld dat iedereen kan breken. Zekerheden inbouwen voor zijn kwetsbaarste linie is wat Deschamps bijzonder slim deed. De spelers in zijn voorste linie creëren altijd kansen, daarvoor hoef je niet het meeste balbezit te hebben of veel risico's te nemen. De ervaring uit de EK-finale is het nog altijd de pijnlijke verantwoording voor de spelopvatting tijdens dit toernooi.

Felle kritiek
Zijn werkwijze levert Deschamps kritiek vanuit de hele wereld op. Het is alsof de coach met een gloednieuwe Lamborghini tachtig rijdt op de snelweg. Er is zóveel meer mogelijk, was het gevoel na de krappe zeges op Australië (2-1) en Peru (1-0). "Iedereen mag schrijven wat hij of zij wil, dus dat moet je accepteren. Ik zag natuurlijk ook dat we moeite hadden met de Australiërs, meer dan verwacht. Maar het draait allemaal om het resultaat en we hebben bovendien twee keer gescoord. Er zijn veel teams die ook zo'n WK-start zouden willen", sprak hij na de openingswedstrijd.

Het verdedigen beheerst Frankrijk perfect. In de poulefase scoorde alleen Mile Jedinak, ook nog uit een penalty. Zonder veel overtredingen en het weggeven van kansen staat het als een huis achterin. En als er toch een keer een gaatje ontstond, stond Hugo Lloris zijn mannetje. Ook tegen België was hij een paar keer van cruciaal belang. Alleen tegen Argentinië dreigd het even mis te gaan. Ángel Di Maria stond te vrij, terwijl Gabriel Mercado al het geluk van de wereld had: 2-1 voor de Argentijnen. Eindelijk moest Frankrijk het gaspedaal indrukken.

En dat ging met verve. In dezelfde formatie, zonder een wissel, gingen de Fransen een tempo hoger spelen, meer naar voren en binnen no time was het duel compleet omgedraaid. 'Ze kunnen het dús wel', was de conclusie van de meeste voetballiefhebbers. Waarom laten ze dat niet altijd zien?!

Openbaring
Een terechte vraag, die ook de Uruguayanen en Belgen zich stelden na de kansloze uitschakeling in de kwart- en halve finale. "Ik verlies liever met dit België dan dat ik win met dit Frankrijk", sprak een ziedende Eden Hazard. Maar sinds die finale op 10 juli 2016 in Parijs draait Deschamps de rollen om. Waarom risico nemen als je met meer zekerheid óók kansen krijgt? Tegen België hadden de Fransen méér schoten, meer schoten op doel en uiteindelijk dus ook één doelpunt meer. Alle goede (aanvallende) bedoelingen van België ten spijt.

En een winnende coach heeft altijd gelijk. Dus kan Deschamps met een grote glimlach naar zijn toernooi kijken. Met twee sterke centrumverdedigers, het beste blok op het middenveld ter wereld en voorin Mbappé en Antoine Griezmann – die Olivier Giroud kunnen gebruiken als kapstok – heeft hij de ideale counterploeg geformeerd, waarmee hij zijn zwakste linie beschermt. De maandenlange stroom aan kritiek laat hij links liggen. Vooralsnog is dat geheel terecht. "Uiteindelijk gaat het maar om één ding: dat we met de WK-titel naar huis gaan", sprak hij eerder dit WK, na een vraag over zijn spelopvatting. En hij bracht de WK-titel naar Parijs met het spel zoals hij het hele toernooi speelde in Rusland. In de rust had Frankrijk een schot gelost en twee doelpunten gemaakt. Een mooiere statistiek die kenmerkend is voor het Franse WK is er vermoedelijk niet te vinden...


gerelateerd

Reacties

Meer nieuws

  1. dinsdag 14 augustus 2018

  2. maandag 13 augustus 2018